Het heeft gesneeuwd en de zon schijnt, én iedereen lijkt er euforisch van te worden. Een soort opgedrongen 'LEUK, het heeft gesneeuwd-gevoel' wil meester van haar maken, maar Ik vindt het helemaal niet leuk.....ze is er zelfs wat kriebelig van. Ik kan een heleboel redenen bedenken waarom ze sneeuw helemaal niet leuk vindt. Als het sneeuwt dan moet het koud zijn en voor ze het weet heeft ze een sneeuwbal in haar nek die de strijd met de zwaartekracht verliest en over haar rug naar beneden glijdt. Er zal best een schoen te koop zijn tegen de koude en nattigheid, maar voor die ene keer heeft Ik zulke schoenen niet in haar verzameling opgenomen. Nee, sneeuw is volgens haar helemaal niet leuk. Bovenstaand stukje had Ik sinds januari in haar conceptenbak klaar staan. Hmmm, het is nu maart en het ziet er vandaag net zo uit als toen in januari. Koud, grijs, een gure wind met zo nu en dan fikse hagelbuien. Ik heeft vandaag geen afspraken staan. Lekkerrrr, helemaal niets. Ze zit nog in de roes van gister. Ik had gister een tweede sollicitatiegesprek bij een organisatie waar ze wel erg graag zou willen werken. Zo als het lijkt, een prettig georganiseerde en goed geoliede machine waar je 'echt' kan werken, in een klein en gepassioneerd team met aan het stuur een resultaat- en doelgerichte leider met een warm mensenhart. Dat ligt haar wel! De competitie gaat tussen Ik en een andere sterke dame en dat maakt het heel spannend! Welke kant zal het opgaan, waar leggen ze de nadruk op, is alles gezegd en besproken wat nodig is...... Als een kapotte grammofoonplaat tollen haar gedachten in het rond.
Om de spanning te onderdrukken en 'de dag duurt te lang-gevoel' te vermijden heeft ze serieuze actie's ondernomen om aan haar scriptie te kunnen beginnen. De structuur staat, these, opzet en methode staan beschreven. De literatuurlijst is ook gemaakt...... Morgen verder met een strakke planning en Ik kan aan de klus beginnen.... pfff. Ik is trots! Ja, vaak moet er iets gebeuren voor er iets gebeurd ;-).
